نحوه اثبات جنون همسر

اثبات جنون همسر

19 فوریه 2020 - 22:18 1233 بازدید

اثبات جنون همسر این سئوال مطرح می شود که در چه صورت می توان مرد را مشمول شرط چهارم شناخت و بر پایه آن متقاضی طلاق شد. آنچه مسلم است به موجب مواد مختلف قانون مدنی، جنون هر یک از زوجین به طور کلی، اعم از اینکه جنون مستمر یا ادواری باشد، موجب فسخ نکاح می شود یعنی مرد […]

اثبات جنون همسر
پ
پ

اثبات جنون همسر

این سئوال مطرح می شود که در چه صورت می توان مرد را مشمول شرط چهارم شناخت و بر پایه آن متقاضی طلاق شد. آنچه مسلم است به موجب مواد مختلف قانون مدنی، جنون هر یک از زوجین به طور کلی، اعم از اینکه جنون مستمر یا ادواری باشد، موجب فسخ نکاح می شود یعنی مرد یا زنی که همسرش به جنون مبتلا شده حق دارد به استناد موادی از قانون مدنی در مرجع قضایی صالحه حاضر شود و فسخ نکاح را بخواهد.

این حق حتی در عقد موقت هم برای زن و مرد پیش بینی شده است. البته فسخ آثاری دارد که طلاق فاقد آن است و تشریفات طلاق در مورد فسخ ضرورت ندارد. مثلاً در فسخ نکاح رعایت ترتیباتی که برای طلاق مقرر است شرط نیست و ماده ۱۱۳۲ قانون مدنی به آن توجه داده است، بدین ترتیب که اجرای مقررات طلاق ، مندرج در مواد ۱۱۳۴،۱۱۴۰و ۱۱۴۲ قانون مدنی، در فسخ ضرورت ندارد.

حال به مفاد شرط چهارم می پردازیم. هر چند به کار بردن کلمه جنون در شرط مزبور به زن اجازه می دهد که با استفاده از آن خود را مطلقه کند اما واقعیت آن است که تدوین کنندگان شرط، کلمه جنون را برای بیان مقصود خود درست انتخاب نکرده اند.

بنابراین استفاده از این شرط نیز مستلزم آن است که زن پیش از مراجعه به دادگاه ،برای اثبات ادعای خود درباره بیماری روانی و رفتار نابهنجار زوج از نظرات کارشناسی پزشکان متخصص باخبر شود و سپس با هوشیاری در مورد آن اقدام کند چون در غیر این صورت دعوی او محکوم به رد است.

چون همانطور که قبلاً توضیح داده شد جنون هر یک از زوجین از موارد فسخ نکاح است و اگر مرد ذیل شرط چهارم را هم امضاء نکرده باشد در صورت ابتلا به جنون، برای زن حق فسخ وجود دارد.

منظور تدوین کنندگان شرط دیوانگی با مفهومی که در عرف از آن استباط می شود نبوده است بلکه خواسته اند به زن، در مواردی هم که رفتار شوهر مصداق دیوانگی با مفهوم رایج نیست فرصت و اختیار بدهند تا در صورت لزوم خود را نجات بدهد و مثلاً از همزیستی با شوهری که وسواسی است و رفتارش از عدم تعادل روانی حکایت دارد بپرهیزد. یعنی بتواند به حکم دادگاه خود را به وکالت از طرف شوهر مطلقه کند و از مهریه و نفقه ایام عده هم بهره مند شود، البته در صورت توانایی مالی شوهر.

همانطور که همواره در این سلسله مقالات تکرار شده است، فرصت یاد شده و نظایر آن در صورتی در اختیار زن قرار می گیرد که شوهر ذیل شرط مربوط به موضوع خاص را امضاء کرده باشد اما ضمناً زنانی که امضای شوهر را ذیل این شرط گرفته اند نباید تصور کنند که فوراً و به سهولت و به محض آن که به نظرشان رسید شوهر به عدم تعادل روانی مبتلا شده است، می توانند طلاق بگیرند. استفاده از این شرط هم مانند شروط دیگر تشریفات قضایی و اداری مفصلی دارد که باید وقت و حوصله زیادی صرف آن کرد تا به نتیجه برسد.

دیده می شود که زنان به اتکای امضای شوهر ذیل شرط چهارم، همین که می بینند که مثلاً شوهر از قرص آرام بخش استفاده می کند راهی دادگاه می شوند و شرط را مستند دعوی طلاق قرار می دهند. به ضرورت توضیح داده می شود که این شیوه درست نیست زیرا اثبات ادعا همیشه با مدعی است. یعنی هر گاه زن به دادگاه مراجعه کند و مدعی شود که موقعیت روانی شوهرش با شرط چهارم انطباق دارد، حتماً باید بتواند آن را با دلایل و مدارک کافی و علمی ثابت کند چون در این صورت به نتیجه مطلوب نمی رسد.

بنابراین زنانی که یقین دارند شوهرشان به عدم تعادل روانی مبتلا شده و در موقعیت خاصی است، به نحوی که احتمال خطرات جسمی و روانی برای خانواده وجود دارد، باید بدانند که قبل از صدور رأی، این موضوع باید به تایید کارشناس مربوطه برسد. پزشکی قانونی در مورد موضوع نظر می دهد و نظرات علمی این مرجع مبنای صدور حکم قرار می گیرد. در صورتی که نظریه پزشکی قانونی برخلاف ادعای زن اظهار شود، زن امکان موفقیت در دعوی را از دست می دهد.

با توجه به آنچه گفته شد، بهتر است زنان برای استفاده از این شرط نیز بی گدار به آب نزنند و پیش از مراجعه به دادگاه صالحه در مورد موضوع تحقیق کنند.

توجه داشته باشید که ممکن است نشانه های ظاهری، مانند رفتار تهاجمی و خشونت آمیز که حاکی از عدم تعادل روانی است، وجود نداشته باشد اما پرونده و مدارک پزشکی که معمولاً نزد پزشک معالج و مراکز درمانی نگهداری می شود بر عدم تعادل روانی صحه بگذارد.

این مدارک می تواند در جای مستندات دعوی قرار بگیرد و موثر واقع شود. دادگاه در جریان رسیدگی شوهر را همراه با مدارک به پزشکی قانونی می فرستد و در صورتی که پزشکی قانونی هم ادعای زن را تایید کرد، دادگاه متناسب با آن به نفع خواسته زن رأی می دهد. اما اگر پزشکی قانونی مورد را مخاطره آمیز تشخیص ندهد، خواسته زن رد می شود و اعتراض هم بی فایده است.

بنابراین استفاده از این شرط نیز مستلزم آن است که زن پیش از مراجعه به دادگاه، برای اثبات ادعای خود درباره بیماری روانی و رفتار نابهنجار زوج از نظرات کارشناسی پزشکان متخصص باخبر شود و سپس با هوشیاری در مورد آن اقدام کند چون در غیر این صورت دعوی او محکوم به رد است.

مشاوره حقوقی

عزیزان و مراجعه کنندگان محترم در صورت داشتن هرگونه سوال و نیاز به مشاوره، تیم نوای اعتماد با بهترین و مجرب ترین وکلا و مشاورین حقوقی ، آماده ی ارائه خدمت به شما عزیزان می باشد؛ لذا برای درخواست هرگونه مشاوره حقوقی می توانید از طریق صفحه تماس با ما، با نوای اعتماد در ارتباط باشید

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.