قرار رد دعوی

قرار رد دعوی

19 فوریه 2020 - 22:32 141 بازدید

قرار رد دعوی چیست؟ چنان چه رأی دادگاه راجع به ماهیت دعوا و قاطع آن به طور جزئی یا کلی باشد، حکم و در غیر این صورت قرار نامیده می شود. قرار در لغت به معنای ثبات و استوار کردن است و با توجه به تعریفی که در ترمینولوژی حقوق آمده است به تصمیم دادگاه در […]

قرار رد دعوی
پ
پ

قرار رد دعوی چیست؟

چنان چه رأی دادگاه راجع به ماهیت دعوا و قاطع آن به طور جزئی یا کلی باشد، حکم و در غیر این صورت قرار نامیده می شود.

قرار در لغت به معنای ثبات و استوار کردن است و با توجه به تعریفی که در ترمینولوژی حقوق آمده است به تصمیم دادگاه در امور ترافعی (اختلافی) که کلا یا بعضا قاطع خصومت نباشد، اطلاق می گردد و از سوی مقام قضایی در حین انجام تحقیقات و در موارد خاص در جریان محاکمه صادر می شود.

طبق ماده ی ۲۹۹ قانون آیین دادرسی مدنی در تعریف قرار آمده است که «چنان چه رأی دادگاه راجع به ماهیت دعوا و قاطع آن به طور جزئی یا کلی باشد، حکم و در غیر این صورت قرار نامیده می شود.» در ماده ی فوق الذکر منظور از ماهیت دعوی، تمام مسائلی است که برای روشن شدن موضوع در جریان رسیدگی، مورد بررسی و رأی قرار می گیرند؛ و قاطع به این معناست که با صدور آن پرونده (چه در مرجع بالاتر قابل اعتراض باشد چه نباشد) تعیین تکلیف می شود و از شعبه ی رسیدگی کننده به دعوا خارج می شود.

بنابراین درصورتی که تصمیم دادگاه درمورد ماهیت دعوی و همچنین قاطع دعوی باشد، حکم و اگر هیچ کدام از این دو شرط وجود نداشته باشند یا فقط یکی از این شروط مطرح باشد، قرار نامیده می شود. البته لازم به توضیح است که تنها راه تشخیص حکم از قرار ، توجه به مقررات قانونی است، چرا که قانون مشخص می کند که تصمیم دادگاه در چه مواقعی حکم یا قرار باشد.

اقسام قرار

البته لازم به ذکر است که هر قراری قابل تجدیدنظر نیست و قرارهایی قابل تجدیدنظر هستند که اصل دعوای آنها قابل تجدیدنظر باشد

قرارها را می توان از جهات مختلف دسته بندی کرد:

۱. قرارهای قطعی یا غیرقطعی

۲. قرارهای نهایی یا غیرنهایی

۳. قرارهای اعدادی یا مقدماتی

۴. قرار قرینه

۵. قرار ساده

۶. قرار قاطع

قرار رد دعوی

این قرار که یکی از اقسام قرار است به عنوان یک قرار قاطع، همانند سندی رسمی در دعاوی قابل استناد است و همچون اسناد دیگر، برای اثبات صحت آن نیز باید نسبت به آن ادعای جعل صورت گیرد. همچنین قرار رد دعوی همانند دیگر قرارهای قاطع، موضوع دعوی بطلان قرار نمی گیرد (یعنی موضوع دعوی قرار نمی گیرد) بلکه قانون طرق شکایت از آن را مشخص کرده است.

کاربرد قرار رد دعوی

در جریان رسیدگی، ممکن است ایراداتی نسبت به پرونده صورت گیرد که با پذیرش آنها از جانب دادگاه، موجب صدور قرار رد دعوی می شود؛ این ایرادات که در ماده ی ۸۴ قانون آیین دادرسی مدنی معرفی شده اند، یا مانعی موقت را به وجود می آورند (که در این صورت با از بین رفتن آن طرح مجدد دعوی امکان پذیر است) یا امکان دارد خود مانعی دائمی باشند و اقامه ی دوباره ی همان دعوی را غیرممکن کنند که در این صورت پرونده بسته خواهد شد.

 
ایراداتی که مانع موقتی ایجاد می کنند

طبق بند ۳ ماده ی ۸۴ قانون آیین دادرسی مدنی «خواهان به جهتی از جهات قانونی از قبیل صغر، عدم رشد، جنون یا ممنوعیت از تصرف در اموال درنتیجه ی حکم ورشکستگی، اهلیت قانونی برای اقامه ی دعوی ندارد.» لازمه ی اقامه ی دعوی رسیدن طرفین به سن قانونی (براساس تبصره ی ۱ ماده ی ۱۲۱۰ قانون مدنی سن بلوغ در پسر پانزده سال تمام قمری و در دختر نه سال تمام قمری است) و داشتن اهلیت و اختیار است؛ چرا که در مواردی امکان دارد علی رغم رسیدن فرد به سن قانونی، تشخیص درست از غلط برای وی مقدور نباشد. در صورت وجود چنین مسئله ای دادگاه قرار رد دعوی صادر می کند و لذا طرح دعوی باید توسط نماینده ی قانونی (ولی یا سرپرست و..) وی انجام گیرد.

ایراداتی که مانع دائمی ایجاد می کنند

در بند ۴ ماده ی ۸۴ قانون آیین دادرسی مدنی آمده است که «ادعا متوجه شخص خوانده نباشد.» به این معنی که حقی برای خواهان اثبات شده است، ولی طرف دعوی و اختلاف وی خوانده ی معرفی شده نمی باشد و باید دعوی را علیه شخص دیگری مطرح کند.

سایر قرارهای قاطع

از دیگر قرارهای قاطع می توان به موارد ذیل اشاره کرد: طبق بند «ج» ماده ی ۱۰۷ قانون آیین دادرسی مدنی «درصورتی که خواهان از دعوی خود به کلی صرف نظر کند، در این صورت دادگاه قرار سقوط دعوی را صادر خواهد کرد.» از دیگر مواردی که باعث سقوط دعوی می شوند می توان به قائم به شخص بودن دعوی و زایل شدن موضوع پیش از صدور حکم اشاره کرد. مثلا در دعوی طلاق چنان چه یکی از طرفین فوت کند، رسیدگی به دعوی طلاق خاتمه می یابد، ولی مسائل مالی مثل مهریه و… به طرفیت ورثه قابل طرح است.

قرار عدم استماع دعوی

که شرایط آن همانند قرار رد دعوی است. با این تفاوت که قانون مشخص کرده است که در کجا از قرار رد دعوی یا عدم استماع استفاده شود.

در موارد زیر می توان از قرار عدم استماع دعوی استفاده کرد:

قرار ابطال دادخواست قرار رد دادخواست

از دیگر موارد صدور قرار رد دعوی می توان به قانون آیین دادرسی مدنی اشاره کرد:

«خواهان می تواند مادامی که دادرسی تمام نشده است، دعوای خود را استرداد کند. در این صورت دادگاه قرار رد دعوی صادر می کند.»

مشاوره حقوقی

عزیزان و مراجعه کنندگان محترم در صورت داشتن هرگونه سوال و نیاز به مشاوره، تیم نوای اعتماد با بهترین و مجرب ترین وکلا و مشاورین حقوقی ، آماده ی ارائه خدمت به شما عزیزان می باشد؛ لذا برای درخواست هرگونه مشاوره حقوقی می توانید از طریق صفحه تماس با ما، با نوای اعتماد در ارتباط باشید

نوشته های مشابه

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.